Een foto van een Aprilia Pagaso. Deze foto heb ik genomen toen ik zo’n Pegaso heb getest voor Motormaniacs.nl . Die van Hanneke heeft andere kleuren, maar is verder hetzelfde.

Zaterdagochtend gaan we hem ophalen, dan komen ook de ‘echte’ foto’s

Uiteindelijk toch nog een redelijk succesje in mijn zoektocht naar een bijrijder. Peter van Dijk, een van de motorrijders, heeft besloten mee te rijden . Ook zijn Honda Dominator gaat mee, want dat was - zonder gevolgen voor de rest - af te zeggen bij Motortransport.

Het heeft wel gevolgen voor mijn voorbereiding, want mijn bagageruimte, vooral wat betreft jerrycan e.d. neemt nu behoorlijk af. Maar over het geheel is het natuurlijk wel een stuk gezelliger en makkelijker rijden en levert het - niet onbelangrijk - ook nog wat op. Het stuk in Marokko blijf ik wel alleen rijden (wel samen met Pieter en zijn wagen, maar hij is ook alleen). Dat maakt navigeren wel een stuk lastiger en daardoor zullen we met de auto’s waarschijnlijk ook de Dakar-route op dag 4 niet gaan rijden omdat daar nodig is om continu het roadbook te kunnen lezen.

Een hele echte Aprilia Pegaso 650 i.e. uit 2002

Zaterdag bij Motoport Hypolytushoef is het dan eindelijk gebeurd. Na maanden (of waren het jaren) van twijfelen heeft Hanneke de knoop doorgehakt. Geen nieuwe Scarver met softbags, geen nieuwe Pegaso Strada met XT660 blok, geen overjarige maar goedkope Cagiva Canyon, nee, uiteindelijk gekozen voor een mooi tweedehands alternatief.

Deze Aprilia voldoet eigenlijk aan alle eisen: de zithouding is lekker rechtop en dicht op het stuur, de motor is een van de mooiste 1 cilinders op de markt, hij is niet te zwaar en - het meest belangrijk - niet te hoog. Op dit moment is het nog tenenwerk, maar het zadel wordt nog een beetje dunner gemaakt zodat Hanneke als het goed is met de bal van haar voeten bij de grond kan. De ’stilsta’-controle is dan, door de meer rechte zithouding, dichter op het stuur, even goed of zelfs beter dan die van de nu verkochte XJ600 Diversion.

We wisten al wel een beetje hoe de Pegaso zit en rijdt omdat ik die motor in 2003 heb getest voor Motormaniacs en we er ook een weekend op naar de Ardennen zijn geweest. A.s. zaterdag gaan we hem ophalen. 

 Met Marcel bezig geweest om de off-road routes uit te werken. Vooral veel muis geklik om de coordinaten op de kaart in te kloppen. Wel grappig dat de nogal oude gedigitaliseerde  Russiche stafkaarten die we gebruiken nog steeds goed bruikbaar zijn.

Al kan ik nu al verklappen dat navigeren straks meer wordt dan achter het pijltje van GPS aanrijden, want wij weten natuurlijk ook niet hoe het er daar op dit moment precies uit ziet. Als je echt nauwkeurige routes en roadbooks wil gaan maken zal je ze ter plekke  voor moeten gaan rijden en zolang ze me daar niet voor betalen… Bovendien is dit eigenlijk nog een veel grotere uitdaging: je moet echt van meer markten thuis zijn.

Bij de Photo’s —> routes marokko 2006 staan ook de totale routes van de verschillende dagen. Van de onverharde stukken (stippellijntjes) worden de routes uitgewerkt met coordinaten of een routebeschrijving (bv uit Chris Scotts’ Sahara Overland Handbook).

Nogal wat ingrijpende wijzigingen in de marokko reis. Zowel Ron als Marcel (de twee Landcruisers) gaan niet meer mee, Gert en Erik (hun motoren zou ik meenemen) gaan een andere periode en ook mijn vierde bijrijder is afgehaakt (jawel, misschien moet ik daar ook conclusies aan verbinden:-).

Dat is allemaal wel heel jammer want daarmee gaan de enige mensen in de groep die ik al goed ken niet mee. Minstens zo vervelend is dat daardoor ook de (waarschijnlijk) meest ervarene personen er niet bij zijn. Vooral Marcel - die eigenlijk toch wel de hoofdorganisator was - zal ik behoorlijk missen, niet in de laatste plaats omdat het nu meer op mij terecht zal komen.

Daarnaast ging ik juist mee om ‘onder ervaren en deskundige’ leiding wat ervaring op te gaan doen met de auto en een mooie video te maken. Nu wordt ik wat off-road rijden meteen in het diepe gegooid, maar ach, dat heeft ook wel weer zijn charmes en uiteindelijk is het ‘maar’ Marokko en niet hartje Sahara.

Omdat er twee volledig uitgeruste terreinwagens mee zouden gaan, was de bedoeling om daar behoorlijk op te leunen, ook wat uitrusting betreft. Gelukkig kan ik Marcel zijn uitrusting (zandplaten, sleeplint, hi-lift etc) gebruiken dus komt dat ook wel weer goed. Wel moeten de overgebleven auto’s (Pieter en ik) nu alle extra’s voor de motoren meenemen, dus de lading reserveonderdelen, water en benzine gaat wel toenemen.